Jeśli mąż powie: no, ta pomidorowa wyszła ci jak u mojej mamy – to jest to największy komplement dla żony. Matki dla swoich córek (i synów) nadal pozostają niedościgłym wzorem w kuchni, wynika z badań przeprowadzonych pod hasłem „Kuchnia jak u mamy”. Z naszym gościem rozmawia Tomasz Słodki

Kilka dni temu przeprowadzono ankietę, w której udział wzięło 500 mam. Kobiety opowiadały, co cenią u swoich mam i jak sobie radzą w kuchni. Badanie nazywało się „Kuchnia jak u mamy”. Z Moniką Jusińską-Zbiegniewską, dyrektor marketingu marki Winiary, rozmawiamy o tych badaniach i o mamach.

- Jak to jest z tą kuchnią naszych mam? Co matki cenią w kuchni swoich mam?

Monika Jusińska-Zbiegniewska: Cały czas kuchnia mamy jest wspominana bardzo dobrze. Najlepiej wspominany jest aromat zup oraz ciast. O tym mówi 92% respondentek, czyli kobiet w wieku lat 20+..

- A więc świeżo upieczone mamy oraz te nieco starsze.

M.J.-Z.: Tak. Różnica pokoleniowa wśród respondentek wynosiła 30 lat. Umiejętności kulinarne z wiekiem są coraz lepsze. Wśród młodszych respondentek odpowiedź „gotuję zdecydowanie lepiej od mojej mamy”, to było tylko 14 %., a wśród kobiet w wieku 50-60 już 33 %. Czyli jednak matczyna kuchnia to wzór niedościgniony. No i jest taki syndrom pomidorówki. Jak już mąż powie, „no, ta pomidorowa wyszła ci jak u mojej mamy”, to jest to największy komplement. Wydawałoby się, że jest to ta sam pomidorówka, ale one są bardzo indywidualne.

- A co kobiety chciałby robić tak dobrze, jak ich mamy?

M.J.-Z.: Najczęściej chciałyby mieć trochę więcej czasu dla rodziny. Tęsknota za byciem razem jest ogromna u kobiet, a właśnie posiłki, gotowanie, stwarzają taką możliwość

- Jak to jest z tymi młodymi mamami? Patrząc na swoje koleżanki, które zostały mamami, widzę, że one cały czas chcą spełniać się zawodowo, chcą biec przed siebie, osiągać kolejne sukcesy i w kuchni nie za bardzo chcą stać.

M.J.-Z.: Panie mają ambicje, żeby gotować dobrze, różnorodnie, coraz zdrowiej. Natomiast nie mają ambicji spędzać tak wiele godzin w kuchni, jak ich mamy. Ważny jest efekt, nie długi czas spędzany w kuchni. Jest mile widziana pomoc męża, choć nie na tyle, by przejmował obowiązki mamy czy pani domu, ale pomagał – w obieraniu ziemniaków, w zakupach. Takie drobne gesty są bardzo mile widziane. Ważne jest też ułatwienie, jakie dają półprodukty choćby kostki bulionowe, majonez… to na pewno pomaga. Liczy się efekt: smaczny, różnorodny posiłek, a nie godziny spędzone w kuchni.

- W takim razie młode panie chcą gotować?

M.J.-Z.: Jak najbardziej. To jest pretekst do bycia razem, więc chcą. Cieszą się z dobrych sałatek, które wymyślą, cieszą się, gdy pochwali rodzina.

- Czy polskie mamy zwracają jeszcze na coś uwagę. Na to, żeby posiłki były zdrowe… ?

M.J.-Z.: Na pewno jest to taka „dieta po polsku”, bez wyrzeczeń, musi to być smaczne, ale rzeczywiście: więcej warzyw , mniej tłusto w porównaniu do mam naszych mam, więcej drobiu, bardzo niewiele używa się np. słoniny. W porównaniu do krajów europejskich ciągle jest za mało ryb. Podstawą jest smak bez wyrzeczeń, kuchnia nie ma być apteką. Jeżeli powiemy „domowa kuchnia”, to dla wielu znaczy to „najzdrowsza kuchnia”.

- Powiedziała pani, że największą nagrodą dla kobiety w kuchni jest, kiedy mężczyzna powie, że smakowało jak u mamy. Czy kobiety wolą tworzyć własne potrawy, czy uchwycić smak zapamiętany z dzieciństwa?

M.J.-Z.: Na pewno bazują na przepisach mam i widać to w naszych badaniach. Ale starają się też mieć swoje przepisy nowszej generacji. Po te starsze dzwonią często do mam. Polacy są bardzo tradycyjni, otwarcie na kuchnie europejskie przejawia się bardziej w deklaracjach niż w praktyce. Jednak na pierwszym miejscu rosół, na drugim pomidorowa, na pierwszym miejscu również schabowy. Przyzwyczajenie nie zmieniają się szybko.

- Zastanawiam się jeszcze, jak to jest w małżeństwie, gdy spotykają się dwa różne smaki zupy pomidorowej. Jak ta zupa powstaje? Ale pewnie tego w badaniach nie było, bo jednak pytano tylko mam…

M.J.-Z.: No tak, a u nas jeszcze bardzo się liczy satysfakcja dzieci i mąż troszkę jest na drugim miejscu. Jeśli dzieciom smakuje, to on musi lubić.

- A jak to jest z kontynuacją tradycji kuchennej?

M.J.-Z.: Współczesne mamy bardzo dobrze wspominają kuchnię swojej mamy. Mama jest postrzegana jako ekspert od gotowania, osoba dobrze gotująca. Natomiast młode mamy uważają, że gotują zdrowiej od swoich mam, o czym już wspominaliśmy. Młodsze mamy mają mniej czasu i cierpliwości do gotowania, natomiast to, żeby przez kuchnię integrować rodzinę, jest nadal bardzo ważne.

- W dzieciństwie często rodzice pozwalali mi wejść do kuchni i spróbować zrobić jakąś potrawę. Czy wyniki badań mówią coś na temat takiej magii kuchni?

M.J.-Z.: Tak, i jest to bardzo pozytywnie przedstawiane. Nawet, że było przyzwolenie na takie zachowania niezbyt eleganckie, choćby oblizywanie tłuczka. Generalnie w polskiej kuchni nie ma buntu młodszego pokolenia. Współczesne matki podzielają postawy i wartości swoich matek. Nie ma chęci zerwania kontynuacji. Kuchnia matki prezentuje się jednoznacznie pozytywnie, kult matki jest bardzo silny. I to jest to, co różni nas od Europy.

- Dziękuję za rozmowę, dzisiaj 26 maja, więc mamom życzymy wszystkiego najlepszego.

M.J.-Z.: Wszystkiego najlepszego i mojej mamie!

Rozmawiał Tomasz Slodki